Alexis Lefepre

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

Alexis Lefepre

Mesaj tarafından Alexis Lefepre Bir Ptsi Tem. 05, 2010 2:50 pm

Ad- Soyad: Alexis Lefepre


Nerede olduğundan emin değildi. Tek emin olduğu şey, hemen önünde duran kocaman bir lambanın varlığıydı. Boylu boyunca uzandığı yatakta, öylece duruyordu. Bir süre sonra, birkaç insan yanına geldi. Hepsi maskeliydi. Adamlar, birşeyden bahsediyorlardı. Alexis, başta bunlara anlam veremedi. Daha sonra bir adamın sesini duymasıyla beyninden vurulmuşa döndü.

"Ameliyata başlıyoruz."

Alexis, o an bir hastanede olduğunu anladı. Çevresine toplanan insanlar da doktordan başka birşey değildi. Alexis'in anlamadığı durumsa, ameliyat olacağı halde bayılmadığıydı.
Şaşkınlık içerisinde yataktan kalkmaya çalıştı, ama yapamıyordu. Vücudu felç olmuş gibiydi, ama bilinci yerindeydi hala. Elleri, bacakları, ağzı... Hiç bir organı oynamıyordu. Sesini çıkartmaya çalıştı, ama yapamadı. " Ben bayılmadım! Kendimdeyim! Bekleyin!" diyordu içinden. Ne yazık ki sesini kimseye duyuramıyordu.

Korku içinde " Beni duymalısınız! Kendimdeyim! Herşeyin farkındayım!" diyordu iç benliğinde. " Bayılmadım!" dedi son bir kez çaresizce. Onlara sesini duyuramayacağını kabullenmeye başladı. " Birşeyler yapmalıyım. Yoksa, göz göre göre karnımı deşecekler!"

Doktorların onu duymadığını kabullenince, vücudunu hareket ettirmeye çalıştı. Bir kımıldayabilseydi...

Çaresizce düşünürken, sol kolunun hemen yanındaki küçük masanın üstünde duran bıçağa gözü takıldı. "Eğer kolumu birazcık oyntıp bıçağı düşürürsem, uyanık olduğumu anlarlar!" dedi heyecanla. Sol kolunun üzerine yoğunlaştı ve biraz olsun oynatmaya çalıştı. Çabaladı, çabaladı, çabaladı. En sonunda parmağının biraz hareket ettiğini gördü. Bu yüzden daha çok istekle kolunu oynatmaya çalıştı. Sonunda başardı! Evet, bıçağı yere düşürmeyi başarmıştı. Sevinç içinde " Kurtuldum! Kurtuldum..." dedi yine içinden. Doktorlardan biri, dikkatle Alexis'in yüzüne baktı. Daha sonra sinsice gülümseyerek " Uyanık olduğunu biliyoruz." dedi ve maskesini çıkardı. Alexis, gördükkleri karşısında şok olmuştu. Doktor, akumaydı!

Çaresizce karnına yaklaşan bıçağı seyretti, ve dökülen kanları...

Hızla gözkapaklarını açtı. "Rüyaymış..." dedi kendi kendine. "Aptalca bir rüya..." Gerçi, böyle kabuslar görmeye alışkındı. Yaşadığı olaylar, korkunç şeyler gece tekrar canlanırdı hep.

" Bir Black Order'a gidebilsem..." dedi daha sonra. Uzun zamandır trendeydi. Bu yüzden çok sıkılmıştı. İç çekerek camdan dışarı baktı. Olağan hiçbirşey yoktu. Ağaçlar, birkaç küçük ev, gökyüzünde aptal aptal gezinen bulutlar...

Tekrar uyumaya çalıştı, ama sonra vazgeçti. Yine saçma sapan kabuslar görmek istemiyordu. Bir ay önceki hayatını düşündü. Herşey aynıydı, iki şey dışında...
Ailesi hayattaydı, ve daha mutluydu. Şimdi ise kimsesi yoktu. Ailesi öldükten sonra Fransa'da kalmanın hiçbir anlamı olmayacağını düşünmüş, içi bomboş olan koca malikanesini bırakıp gelmişti.

Trende oldukça sıkılmışken, bulunduğu kompartımanın kapısını açtı yavaşça. Bir iki çocuk, gülüşerek oynuyordu ortalıkta. Alexis'in aklına kendi çocukluğu geldi o an... Aslında, kendi çocukluğunu tam olarak yaşayamamıştı ne yazık ki. Soylu ve zengin ailesine layık bir çocuk olması gerekiyordu her zaman! Ona göre, yaşadıkları saçmalıktan ibaretti şimdi. Belki de bir ay içinde birçok şey kaybettiği için böyle düşünüyordu. En azından, zamana ihtiyacı olduğu kesindi...

Alexis Lefepre

Mesaj Sayısı : 6
Kayıt tarihi : 20/02/10
Yaş : 21
Nerden : ben-sen-o-biz-siz-onlar

Kullanıcı profilini gör

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz