jean laender

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

jean laender

Mesaj tarafından cool_dark_devil Bir Ptsi Eyl. 13, 2010 12:25 am

Yanımdaki küçük kızın annesine şeker için yalvarması yüzünden kafamı kaldırıp uykulu gözlerimi kırpıştırdım.Sonra her uyku sonrası yaptığım gibi kollarımı kütürdettim.Ama bir şeyi unutmuştum şu an karanlık her şeyden uzaktaki odamda değil bir trenin içinde insanların arasında kara emire yolculuk ediyordum.Şans benden yana olmayacak ki kollarım narmalde olduğundan bile daha kötü bir ses çıkarttı. Küçük kıza bakıp gülümsemeye çalıştım, en azından durumu kurtarmalıydım değil mi? Küçük kızın önce gözleri doldu sonra hüngür hüngür ağlamaya başladı. Annesi derhal elinden tutup vagondan çıkardı. Eh haklıydıda bende küçük kızımın benim gibi bir parazit tip Exorcist'in yanına oturmasına izin vermezdim. Tanrım exorcist olmayı bırak parazit tip olmak daha zordu vücudumu her dönüştürdüğümde kemiklerim kırılıyor sinirlerim yırtılıyor ve başım çatlıyordu.Şey başım gerçekten çatlamıyordu sadece ağrıyordu. ''aman her neyse''deyip saçlarımı camdaki yansımama bakarak biraz düzeltmeye çalıştım.Ne yapsam nafile hep böyle siyah ve dağınık olacaklardı.Hem öndeki vagondan gelen çığlık sesinin yanında hele de mesaimin başlamış olduğunun bilmemin yanında dağınık saçların ne önemi vardı? Sizcede öyle değil mi?
avatar
cool_dark_devil

Mesaj Sayısı : 1
Kayıt tarihi : 13/09/10
Yaş : 24
Nerden : The Black Order

Kullanıcı profilini gör

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz